26 Nisan, 2007

sairler sehri şiraz






Rindlerin Olumu

Hafız’ın kabri olan bahçede bir gül varmış;
Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle,
Gece, bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış
Eski Şiraz’ı hayal ettiren âhengiyle.

Ölüm âsude bahar ülkesidir bir rinde;
Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter.
Ve serin serviler altında kalan kabrinde
Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter.

Yahya Kemal Beyatli







Sormaz ki bilsin,
Sorsa bilirdi.
Bilmez ki sorsun,
Bilse sorardi.

Sadi


Yel eser, umutlar savrulur gider;
Sensiz, bensiz kalır bağlar bahçeler;
Altın gümüş nen varsa harcamaya bak!
Olür gidersin, düşmanın gelir yer.

Omer Hayyam




Biz gamsız sarhoşlarız, aydın karanlıklarız
Hem kadehle solukdaş, hem ayrılıklarız!
Sevgilinin kaşları eğdi kaderimizi
O günden bugüne dek düşmüş yaratıklarız.
Ey gülüm, sen daha dün parçaladın göğsünü
Ama biz ta doğuştan kızıl şakayıklarız!
Lale gibi ortada yalnız kadehi görme
Şu yaramıza da bak, gör nasıl aşıklarız.
Şiirdeki renge, hayale bakma Hafız,
Sadece boş levhayız, dokundukça çınlarız

Hafız-ı Şirazi

3 yorum:

NEW YORK MUHTARI dedi ki...

ozlem'cigim nereye bakacagima sasirdim, resimler mi, paylastigin sairler mi?? cok guzel, cok...

mustafa kemal. dedi ki...

...bu ses bana bir yerden aşina gibi...Özlem, yoksa sen misin.

Blog Denizi dedi ki...

cok guzel fotograflar ve zevkle okunan bir yazi.. adami hadi kalk irana gidek yapar burasi:)