25 Kasım, 2006

kayip sehir, machu picchu



Neden gizemli olan seyler cekicidir?

Tamamen ciplak bir kadin yerine usturupla acan, az biraz gorunen dekoltesinde binbir gece masallari vaadeden kadinlar (Yani ben erkek yazarlarin yalancisiyim. Yoksa nereden bilicem hangi kadin cekici?)…

Ya da karanlik erkekler (Bu konuda kesinlikle fikir yurutebilirim!)… Hayatiniza apansiz giren, nerelerden gecerek bugunlere ulastigi bir turlu tam netlesmeyen ve muhtemel ne yaparsaniz yapin hic bir zaman tam olarak cozemeyeceginiz, geldigi hizda elinizden kayan erkekler…

Dogru bir benzerlik olmayacak, farkettim ben de. Ama etkili bir giris oldugunu kabul edin canim siz de:)

Machu Picchu, 95 yil once Amerikali bir bilim adami olan H.Bingham tarafindan, kaynaklarda gecen baska bir Inka sehrine ulasmaya calisilirken sans eseri bulunmus. Bulunmus ama... Inkalilarin yazi kullanmamasi, onlarla ilgili kaynaklarin sadece Ispanyollarinki ile sinirli olmasi nedeniyle sirlarini hala koruyor. Neden yapildi, kimler yasadi, nicin apansiz terkedildi, niye bunca yil bulunamadi vs. Pek cok ayri senaryo uretilmis. Aslinda gizli kalmis olmasi o kadar mantikli ki! Bunu oraya gidince ve sehri sarmalayan daglari gorunce daha iyi anliyorsunuz.

Machu Picchu’ya gitmenin 2 yolu var; Cusco’dan 4 saat suren tren yolculugu ya da Inkalilarin yaptigi gibi tabana kuvvet yurumek; yani meshur Inka Trail. Ben tembel isi olan treni tercih ettim.

Gerci ziyaretci sayisinda kisitlama getirildigi icin oyle caniniz istedigi anda Inka Trail’e katilamiyorsunuz. Gunler oncesinden rezervasyon yaptirmak gerekiyor. 3000 metrelerde ortalama 4 gun surecek bu yolculuguna katilmadan once fiziksel kondusyonunuzun uygunlugundan emin olmakta fayda var. Rehber en onde basip gidiyor, grubun en arkasinda kalip hem ozguven incinmesi yasamamak, hem de jungle ortaminda bir basiniza kalmamak icin grup ritmine uymak onemli. Buralarda “Canim, parasini verdik. Bize sahip cikmalari lazim” tatilci psikolojisinin islemedigini dinledigim hikayelerden biliyorum. Boyle bir yolculuga yine de cikmak isteyenlerin birkac gun once gelerek yukseklige alismalarini oneririm. Normal yolda yururken bile insani bitap dusuren, nefes problemleri yaratan bu durum, formunuzun zirvesinde olsaniz bile beklenmedik zorluklara yola acabilir.

Machu Picchu cok guzel. Uzerinden neredeyse 10 gun gecti, ben bu arada 2 ulkeden daha gectim, ama hatirasi tum tazeligiyle hala aklimda. O guzellik disinda muhtemel daha uzun sure aklimdan cikmayacak manzara, yasam sevinciyle dolu yasli turistler. Duz yolda yuruyemez dedigim bastonlu bedenler, benden onde keci gibi tepelere tirmaniyor azim ve istekle dolu. Merak duygularini, dunya guzelliklerinden aldiklari neseyi, yasama sevinclerini giden genclikle kaybetmemis insanlar bunlar. Bizim ulkemizde 50’sine gelen insan ote tarafa gecmeye psikolojik olarak hazirlanmaya basliyor. Hayatta artik ne yapabilecekse yaptigini dusunen, beklentilerini kaybetmis ya da beklentileri sadece cocuklara, torunlara endekslenmis, yasam sevinci cilizlasmis 50 yas uzeri insanlarla dolu ulkemiz. Olumu beklersen, olum uzatmadan geliyor bence.

Machu Picchu’dan sonra bir gun daha Cusco, sonra Lima, sonra yeniden Buenos Aires… Ve Eda ile hakikaten edali gunler. Bana prenses diyen Steve gelsin de gercek prenses neymis gorsun!:)

“Igh!.. Ozlem, bu otel cok pis” (O sirada hatunun bunyesinin asgarisi oldugu icin 4 yildiz otelde konaklamaktayizdir)

Azar azar azalttik yildizlari. En son baktim krallar gibi uyuyor Uruguay’daki yildizsiz odamizda. AC yok diye soylenmekten bile vazgecti. Actik odanin camini, mis gibi dogal hava. Bir hafta daha kalsa tum uyuzluklarindan arinacakti bence, ama Miami ve hayati onu bekliyordu. Gitti biraz once.

Beni ne bekliyor?!? Az kaldi donusume...

9 yorum:

kader dedi ki...

merhaba özlem hala takipdeyim benden kurtulamazsın!hep merak ettiğim bir uygarlığı gezdirdin bana bu gün teşekkürler... hakikaten bu insanlar niye ulaşılması çok zor olan bir yere böyle müthiş mimariyle bir yerleşim kurdular?neydi dertleri?

yonca dedi ki...

vay be sonunda inkaların harabelerini de gordun..Resimler cok iyi sen de iyi gozukuyorsun... Bravo arkadasima..

TheLostHighway dedi ki...

Bizdeki yaşlılar Hacc yoluna hazırlanıyor şu aralar. Öte dünya hazırlıkları...

Funda dedi ki...

Bence bizdeki 50 yaş üstü insanlara biraz haksizlik ediyorsun. Artik eskiden oldugu gibi kendilerini torunlarina, cocuklarina adayip hayatlari bitmis gib dolasmiyorlar. Hatta yeni hayatalara baslamaya bile hazir olanlari cok. Ayrica bizim de o yaslara fazla zamanimiz kalmadi, bizim o yaslarda torunumuzun olma ihtimali bile yok (hadi benim var)

OzlemPansiyon dedi ki...

67 yasindaki babam ve 60 yasindaki annem, gecen yaz kendi arabalarina atlayip Avrupa seyahati yaptilar 1,5 ay. Su an Antalya´da yaptiklari yeni evlerinde yeni bir hayata hazirlaniyorlar.

Kesinlikle bizim ulkede de durumlar degisiyor. Ne guzel!

Bu arada...
Patagonya´dayim; Puerto Madryn. Yarin balina ve penguen gormeye gidiyorum.

Buradan sonra da 30 saat filan daha yol yapip El Calafate ve Ushuaia´ya gitmeyi planliyorum.

Icimde ciliz bir ses ¨yetti, don artik¨ diyor ama. Niyeyse buralara gelip de oteye gitmemek sanki baska bir cesit ozgurluk! Yapar miyim, yaparim. Benim isim belli olmaz:)

Adsız dedi ki...

Ozlem Hanim;
Postlara; biraz yol,guzergah ve de maliyetlere iliskin bilgi eklerseniz sevinirim. Buenos Aires'den Patagonya'ya uçak ne kadar? Umarim,"Tierra del Fuego"dan daha detayli bilgiler geçersiniz. Programda;Sili,"Punta Arenas,Torres del Paine" var mi?

Neyzen dedi ki...

Ulen gitmissin macipiculara insan bir gart mart atar. Hay senin esrarengiz erkek hikayelerini yesinler. Bu arada sag kolunu feci bir sivri sinek issirmis hemen kolonya sur ustune cabuk gecer.

Erkin dedi ki...

Selamlar,
Machu Picchu ile ilgili başka kimler neler yazmış diye bakınırken buldum blog'unuzu. Yazınız hoşuma gitti ve hem oralara kadar gittiğiniz, hem de yazdığınız için tebrik etmek istedim. Ben de 2 yıl önce oralardaydım. Benim de o zamanlar tuttuğum gezi notlarım sonunda bir blog'a dönüştü. İlgilenirseniz
buyrun bir göz atın

beyhanislam dedi ki...

sizin bu yaziyi yazmanizden 4 sene sonra machu picchuya gidip, dönünce bir gezi yazısına dönüştürteyim hissettiklerimi dediğimde aklıma ilk gelen cumle; "bazi seylerin güzelliği bilinmezliginde sanırım". oldu. "neden gizemli olan seyler cekicidir?" diye baslayan bu kayıtı okuyuncada özlem pansiyona'a yazmak istedim. bir de biraz önce bir okur mektubuna karşılık yazdığınız; "Tıkanmıştım, gelişmiyordum. Dünyada ne aradığım sorusu önemsizleşmişti. Uzun yıllar kendimi var etmeye çalıştığım şirkette de hayat yolunda gitmiyordu. Oraya koyduğum gönül o kadar fazlaydı ki, ulaşılan nokta cidden kalbimde yaraya sebep olmuştu. Yani kalbimde yara vardı ama bunun bir aşkla ilgisi yoktu. İçinde bulunduğum hayat yaşamayı hak etmeyecek kadar sıradanlaşmış ve değersizleşmişti. Ben değersiz bir hayat yaşamak istemiyordum. Bir sürü insan belki hayatlarının iniş anlarında ağlar, söylenir ve bekler. Ben onlardan biri değildim. Göre göre neden aşağıya inmeli, ne zamana kadar beklemeli?.. Bekleyemedim." cümleleri bana o kadar tanıdık geldi ki.. . ben 8 yil ilik, kemik calistigim işimden ilistifa ederken kendimi idareli kullanamadim, bitirdim. dedim. anlasilir bulunmadi soylediklerim..
git biraz gez dediler. biraz gezdim..galiba biraz daha gezecegim..
benim cevremde kimse anlamiyor beni.
siz anliyorsunuz degil mi..:)