belcikali ressam magritte'den "collective invention"

Renklerde kayboldugumuz, bakmalara doyamadigimiz tablolar vardir hani... Rene Magritte o resimlerin ressami degil!!

Ama onun resimlerinin, 'bu adam ne demeye calismis yahu' derken, sizi bir yolculuga cikaracagi kesin. Aslinda bu 'bir yere varilamayan' yolculuklardan olacak. O yuzden de aklima 'gercek yolculuk, sadece yolculuk icin yapilir' sozunu getiyor eserleri. (Kendisi oyle anilmak istemese de, surrealizm-gercekustuculuk- akiminin onculerinden kabul edilen) Magritte'ye bosuna 'resim yapan filozof' dememisler. Sorudan soruya kosturuyor insani.

Magritte'nin kafamda bir sey cagristiran nadir tablolarindan biri: L'Invention Collective (Kollektif Bulus).

Cagrisim dediysem, cool bir sey degil maalesef:) Nasrettin Hoca'nin 'Kazan' fikrasi. "Kazanin dogurduguna inaniyorsun da, oldugune niye inanmiyorsun?"

'Kollektif Bulus' ismi uzerine guzel kafanizi hiicc yormayin. Eserlerine isim bulmak icin bol mesai harcayan Magritte'in belli ki motivasyonu, en alakasizini koyarak 'akil' yolunu tamamen baltalamakmis:)

"Resimlerimi bilinçli ya da bilinçsiz bir simgeselliğe indirgemek, onların gerçek doğasını görmezden gelmektir. İnsanlar bir takım nesneleri hiçbir simgesel anlam aramadan rahatlıkla kullanabiliyorlar, ama iş resimlere bakmaya geldiğinde, aynı nesnelere nasıl bakacaklarını bilemiyorlar. Resmin karşısında ne düşünmeleri gerektiğini bilmedikleri için yaşadıkları bu ikircikli halden çıkabilmek, onları belli anlamları aramaya itiyor. Yaslanacakları bir şey olsun istiyorlar. O boşluk duygusundan kurtulabilmek için tutunabilecekleri güvenli bir dal aramaya çalışıyorlar. Simgesel anlamlar arayanlar, imgenin kendindeki şiiri ve gizemi gözden kaçırıyorlar. Bir gizem sezebildiklerine şüphe yok ama, bir an önce kurtulmak istiyorlar o sezgiden. Korkuyorlar. ‘Bu ne anlama geliyor?’ diye sorarken, gerçekte her şeyin anlaşılır hale gelmesini diliyorlar. Oysa o gizemi sezen ve ondan kaçmayanlar, bambaşka bir tepki veriyorlar resme. Onlar, başka sorular soruyorlar." (Magritte)

Deniz kizi mitinin dogmasini, kimileri, denizlerde aylarca kalan denizcilerin hayal guclerine baglamis (colde serap olayi). O 'kimilerinin' torunlari da bugun, Magritte'in 'deniz kizi yorumunu' sahiplenmis, ortaya yandaki deniz kizi karikaturu cikmis: "Issiz bir adaya dusseniz, hangisini secerdiniz?".

Deniz kizlari issirsin sizi:)

arjantinli ressam antonio berni

Arjantinli ressam dusununce aklima ilk gelen isim Antonio Berni oldu.

1905-81 yillari arasinda yasayan ressamin 1934 yilinda yaptigi, Arjantin'deki bitmeyen siyasi ve ekonomik istikrarsizligi, krizleri, darbeleri, mitingleri bana hatirlattigi icin sevdigim eserlerinden biri: "Manifestación" (Gosteri).

Insanlarin ifadelerine bakar misiniz? Kaygi, umutsuzluk, ekmek derdi, kizginlik bu kadar mi basarili yansitilir!

Arkalarda bir pankart acilmis; "Pan y Trabajo". Vatandas "Ekmek ve Is" istiyor.

Berni'nin ayni yil yaptigi bir diger eseri de "Desocupados" (Issizler).

1800'lerin son ceyreginden 1. Dunya Savasi'na kadar gecen sure icinde ekonomik acidan altin donemini yasamis Arjantin. O donem Avrupa'da refah duzeyi yuksek insanlar icin, 'bir Arjantinli kadar zengin' deyimi kullanilirmis. Tarima dayali Arjantin ekonomisinde, dunya savasinin patlak vermesiyle gelisim yavaslamis, 1929 yilindaki Buyuk Buhran dunyanin kalanini oldugu gibi Arjantin'i de derinden etkilemis.

Berni'nin bu 2 eseri, dunyadaki ekonomik krizden nasibini almis 30'larin Arjantin'ini degil, sanirim tum dunyadaki donemin insanlarinin dramini yansitiyor.

Sanatcinin diger resimleri icin tiklayin.

meksikali ressam frida kahlo'dan, "my birth"

Bundan sonra, unleri coktan ulkelerinin sinirini asmis ressamlarin sevdigim eserlerini, ara ara sizlerle paylasmaya calisacagim.

Meksikali ressam Frida Kahlo'yu (ozellikle 2002 yapimi Salma Hayek'in oynadigi Frida isimli film sayesinde) az cok hepimiz biliriz. Son yuzyilin en onemli ressamlarindan biri olarak kabul edilen Frida, en az resimleri kadar hayatiyla da ilgi uyandirmis ve politik durusuyla da varlik gostermistir.

Frida'nin en sevdigim eseri "My Birth" (Dogumum) ismini verdigi asagidaki resim.

Gecirdigi bir kaza yuzunden 2 yil yuruyemeyen (ve 47 yil suren omru boyunca toplam 32 kez ameliyat olmak zorunda kalan) Frida, resim yapmaya o donem baslar.

Frida'nin tanimiyla Frida "kendisini doguran bir kisi"dir.

Gercekten de resimle yeniden dogmus; icine dogdugu ve mahkumu gibi gorunen hayati degil, kesfettigi ve buyuttugu yetenegi ve yarattigi kimligi ile sectigi bir hayati yasamistir.

"Dogumum" isimli tabloyu bir muzede gormek mumkun mu diye arastirdigimda ilginc bir bilgiye ulastim. Resim su anda, buyuk bir Frida hayrani olan Madonna'nin kisisel kolleksiyonunun bir parcasiymis. Madonna bu eseri sevmeyen insanlarla arkadas olamayacagini soylemis bir roportajinda, hatta resmi insanlari test etmek icin kullaniyormus.

Bugunlerde Pera Muzesi, Frida Kahlo ve yillarca firtinali bir ask yasadigi Meksika'nin Michelangelo'su olarak unlenmis esi Diego Rivera'nin 40 yapitindan olusan bir sergiye ev sahipligi yapiyor! Sergi 20 Mart'a kadar gezilebilecek. Aklinizda olsun!